Ik ben gewoon met academies te werken die opleiden tot beroepen waarbij zich tonen, manifesteren tot de basiscompetenties behoren. Zo dacht ik dat bij AI&I zich laten zien als student een vanzelfsprekendheid was. Niet dus.
Het begon bij de introductie. Ik had mezelf uitgenodigd (netjes gevraagd aan de verantwoordelijke docente) om voordat de stagevoorlichting begon ik even wat studenten mocht werven voor een interview voor de camera. Onderwerp: het maken van een toets in Blackboard. Wat vind je nu daarvan als student? Het bleef akelig stil. Hier en daar kwamen wat reacties als: "helaas, ik moet mijn auto in de garage doen!", "Ik heb een afspraak op de stage!". Stilte. Ook de pogingen van de aanwezige docenten haalde niets uit. Een enthousiasme voor het interview onder het nulpunt. Wat nu? Toch een tijd afgesproken. Tussen 10u30 en 11u00 in de kantine. We zullen klaar staan met de camera en microfoon en wat lekkers als beloning.
Voorzichtig lichtte ik de crew in. "Het zou best wel eens kunnen dat er geen studenten komen." Paniek! En nu?
Het werd bang afwachten. De tijd tikte heeeeel langzaam door. Koffie drinken.
Een groepje studenten van AI&I kwam samen met de stagebegeleiders afgezakt naar de kantine in de hoop dat er koffie was. Helaas sodexho werd pas om 10u00 geopend. Dat was pech. Wij hadden koffie maar helaas ook een camera en microfoon. Het groepje probeerde zo onzichtbaar voor ons mogelijk te zijn. Af en toe schichtig even over de schouder kijkend of we er nog waren. We hielden ze nauw gezet in de gaten. Ontsnappen zouden ze niet. Stephanie en Ajda kregen de opdracht om er op af te gaan van zodra ze maar enige aanstalten te maken om weg te gaan. Kwestie van vrouwelijke charmes in te zetten voor het goede doel. Toen ze opstonden om weg te gaan stoven Stephanie en Ajda er op af. "Helaas, ik moet mijn auto in de garage doen!", "Ik heb een afspraak op de stage!" "Ik moet naar een bruiloft!". Ze waren niet te overhalen. Niets dus. Zelf de in der haast aangesleurde appelflappen konden niet helpen.
Wat nu? Het zou toch al te bar zijn om de eerste vodcast te laten mislukken omdat er geen student bereid is om zijn of haar mening te geven. En al de inspanningen die we geleverd hadden om naar Den Bosch te komen. Denken, denken! We moeten een list bedenken.
Aha! Er was ook een introductie bezig van AI&I. De studenten die de nieuwe studenten begeleiden zijn ouderejaars! Die hebben ook ervaring met het maken van toetsen in Blackboard. Dus iedere student die met een blauw T-shirt rond liep was groot wild voor onze camera en microfoon. Maar dat viel niet mee. "Helaas, ik ben vierdejaars en ken dat fenomeen niet." "Ja ik ben derdejaars maar heb geen tijd! Ik moet zo naar de presentaties van de eerstejaars toe." Eentje bedankte heel beleefd en vluchtte vervolgens bleek het toilet in. Weer niemand. Het ostentatieve dienblad met het vele lekkers werkte ook hier niet! Helaas de vrouwelijke charmes ook niet. De wanhoop begon steeds groter te worden.
Dan maar naar het secretariaat van AI&I. Op het secretariaat wisten ze niet waar de studenten zaten. Nog grotere wanhoop!
Laatste hoop: de kamers van de docenten. Daar zat het organisatieclubje voor de introductie. Ja! jawel hier hadden we geluk. Wat druk van de docenten hielp een beetje veel. Drie studenten waren bereid om hun mening te geven over het maken van toetsen in Blackboard. Camera in de aanslag. Geluid klaar. Reflectiescherm in de goede rchting voor wat extra licht. Microfoon klaar. En actie! Stephanie stelde de vragen. Student vertelden hun ervaringen. Allemaal heel positief voor het toetsen in Blackboard.
Missie toch geslaagd! Het waren maar 3 reacties we hadden gehoopt op tien maar we hadden dan toch drie reacties.
Opluchting.
In het tweede deel van de ochtend hebben we nog opnames gemaakt rond het handschriften. Serge, Ajda en ikzelf kregen de opdracht om zo onleesbaar mogelijk te schrijven. Onze handen en schrijven werden gefilmd. De beelden zouden gecombineerd worden met het interview van Wim Verhoef als achtergrond, in- en uitleiding.
Op zich werd dit ook een boeiend proces. In verschillende takes werden allerlei shots uitgeprobeerd. Ingewikkeld camerabewegingen werd ingestudeerd en uitgevoerd. Robbert kon zijn geluk niet op.
Roy experimenteeerde met het geluid. We kregen een microfoon over onze schouder mee. "Zullen we eens het geluid van het krassen van de pen meenemen?" Roy onder de tafel.
12u00. Alles klaar! De opnames zitten erop.
Donderdag 4 september monteren Ajda, Roy en Serge onder het supervisie van Jos. Een nieuwe episode lonkt!
